วันที่ 2 เมษายน 2565 ผู้สื่อข่าวรายงาน ชาวบ้านชุมชนเมืองใหม่ 2 อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร ต่างพากันออกหาจับ จักจั่น มาทำอาหารในช่วงโควิด-19 ช่วยประหยัดลดค่าใช้จ่ายในครอบครัว บางคนจับได้จำนวนมาก ก็สามารถนำไปขายสร้างรายได้วันละ 200 บาท
นายกล้า จำปา ชาวชุมชนเมืองใหม่ 2 ได้บอกว่า ช่วงระหว่างเดือนมีนาคม-ถึงเดือนเมษายน เข้าสู่ฤดูร้อน จักจั่นก็จะเริ่มออกมาส่งเสียงแกะตามต้นไม้และชายป่า ตนเองจึงใช้เวลาว่างออกตระเวนหาจับจักจั่น โดยใช้ไม้ไผ่ขนาดความยาว 6-7 เมตร มัดปลายไม้ด้วยตาข่าย ออกเดินตามเสียงร้องของจักจั่น ซึ่งตัวจักจั่น จะพากันเกาะตามต้นไม้ เมื่อเห็นตัวก็จะใช้ไม้ไผ่มัดปลายไม้ด้วยตาข่ายที่เตรียมมายื่นเอาปลายไปครอบตัว จักจั่น ทำให้จักจั่นไม่สามารถบินหนีไปได้ หรือใช้วิธีโบราณนำยางไม้ หรือแป้งข้าวเหนียว ติดปลายไม้ไผ่ยาว ๆ แล้วไปแหย่ตามต้นไม้ที่จักจั่นอาศัยอยู่ โดยการฟังเสียงของจักจั่นที่จะร้องดังตลอดเวลา แสดงว่ามีจักจั่นจำนวนมาก แล้วจักจั่นก็จะติดตามยางไม้ที่นำไปจับ โดยแต่ละวันสามารถจับจักจั่นได้ไม่ต่ำกว่าคนละ 100-200 ตัว แล้วแต่ว่ากำลังและความขยันของแต่ละคน บางคนจับได้มากก็จะนำมาแบ่งขายให้กับเพื่อนบ้าน ทำเงินได้วัน 200 บาท บางรายก็หาจับจักจั่น มาประกอบอาหารทาน อย่างเดียวไม่ยอมขาย เพราะถือว่าเป็นอาหารที่มีปีละครั้ง ยังเป็นการลดค่าใช้จ่ายให้ครอบครัวในช่วงโควิด-19 ได้เป็นอย่างมาก
สำหรับเมนูยอดฮิตจากจักจั่นที่มักทำอาหารรับประทานกันคือ คั่วจักจั่น, ตำจักจั่นสดใส่มะม่วงเปรี้ยว, แกงผักหวานใส่จักจั่น หรือแกงหน่อไม้ใส่จักจั่น ลาบจักจั่น เป็นต้น ซึ่งแต่ละเมนูถือเป็นเมนูท้องถิ่นที่สร้างความเอร็ดอร่อยให้กับผู้ที่ชื่นชอบเป็นอย่างมาก.
ภาพ/ข่าว อนุศักดิ์ – เสาวภา แสนวิเศษ ผู้สื่อข่าวภูมิภาค จ.มุกดาหาร
