“ผอ.กองระบาดฯ” เปิดอีกมุมเบื้องหลัง “แพทย์ชนบท” บุกกรุง วันต่อสู้วิกฤตโควิด ลั่น “พูดตัวเองดูดี..ความจริง มาเอาภาพ เอาข่าว แล้วก็กลับ”

ข้อมูลจะถูกบันทึกในระบบอย่างไร

ทั้งหมดต้องเชื่อมกัน
เพราะประเทศอยู่ในภาวะฉุกเฉิน
มีระบบบัญชาการ มีแผน มีลำดับการตัดสินใจ

ไม่ใช่ใครคิดจะทำอะไรก็ทำ โดยไม่สนว่าคนอื่นกำลังทำอะไรอยู่

ผมชวนแล้ว
ผมประสานแล้ว
เมื่อไม่เกิดการเชื่อม ผมก็ถอย
เพราะในภาวะวิกฤต การทำงานต้องเป็นเอกภาพ

สำหรับผม
ฮีโร่โควิดในกรุงเทพฯ มีมากมาย

ตั้งแต่กลุ่มไรเดอร์จิตอาสา
กลุ่มเทคนิคการแพทย์อาสา
ไปจนถึงเจ้าหน้าที่ตัวเล็ก ๆ ที่อยู่หน้างานทุกวัน
ตั้งแต่ต้นจนจบ

คนเหล่านี้ ไม่ได้มาแค่ “ช่วยเฉพาะกิจ”
แต่เป็นส่วนหนึ่งของทีมจริง ๆ
วางแผนร่วมกัน แก้ปัญหาร่วมกัน รับผิดชอบร่วมกัน

ต่างจากบางกลุ่มที่มาเป็นข่าว
ซึ่งผมไม่เคยเห็นการเสนอตัวเข้ามาทำงานร่วมกับทีมอย่างเป็นระบบ
หลายครั้ง เรามารู้เอาทีหลังว่ามีการลงพื้นที่ไปแล้ว

เราก็เลือกจะหลับตาข้างหนึ่ง
เพราะเชื่อว่าเจตนาดี
และประชาชนเดือดร้อนจริง

แต่เมื่อกระแสชื่นชมถาโถม
มันก็อดทำให้คนที่อยู่หน้างานตลอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้

ว่าทำไม
คนที่มาเพียงช่วงสั้น ๆ กลับถูกยกย่อง
ในขณะที่คนที่อยู่ตรงนั้นทุกวัน กลับเงียบหาย

อาจเป็นเพราะพวกเราไม่ถนัดเล่าเรื่อง
ไม่ชอบถ่ายรูป
ไม่ถนัดออกสื่อ

ก็เป็นได้

ผมไม่ได้โกรธ
ไม่ได้อิจฉา
เพียงแค่รู้สึกว่า คำยกยอบางคำ
มันอาจเกินความจริงไปบ้าง

ผมไม่มีอคติ
มีแค่อีกมุมหนึ่งที่อยากเล่า

ผมไม่รู้จักแพทย์ชนบทเป็นการส่วนตัว
ไม่เคยมีปัญหาส่วนตัวใด ๆ
แต่ในช่วงที่พวกเขาเข้ามาในพื้นที่กรุงเทพฯ
ผมไม่ได้รับการประสานแผนการตรวจใด ๆ เลย
ทั้งที่ผมได้รับมอบหมายให้ทำงานกับศูนย์กรุงเทพฯ โดยตรง

ผมไม่โทษเจตนา
ผมเชื่อว่าทุกคนอยากช่วย อยากทำดี

แต่การจัดการสาธารณสุขในเมืองใหญ่ยามวิกฤต
ต้องอาศัย “ระบบ”
ต้องอาศัย “การทำงานเป็นทีม”

เจตนาดีอย่างเดียวไม่พอ
ถ้าไม่เชื่อมกับระบบหลัก
มันอาจสร้างปัญหาซ้ำ โดยไม่ตั้งใจ

ท้ายที่สุด
ผมคิดว่า ฮีโร่ไม่จำเป็นต้องมีชื่อกลุ่ม
ไม่จำเป็นต้องเป็นข่าว

บางคน ไม่เคยถูกพูดถึง
แต่เขาอยู่ตรงนั้นทุกวัน
ทำงานหนัก ต่อเนื่อง และไม่เคยหยุด

ถ้าจะพูดถึงการช่วยกรุงเทพฯ ช่วงโควิด
อย่าดูแค่ภาพ
อย่าฟังแค่คำเล่า

ให้ดูทั้งระบบ
ดูความจริงทั้งหมด

เพราะวิกฤตสอนเราว่า
“เจตนาดี” และ “ระบบที่ดี” ต้องเดินไปด้วยกันเสมอ“