(1) รันเวย์อยู่ใกล้กัน ห่างกันแค่ 395 เมตร เครื่องบินขึ้น-ลงพร้อมกันไม่ได้

(2) ต้องใช้งานร่วมกับกองทัพอากาศ

(3) ระหว่างรันเวย์ทั้ง 2 เส้น ยังมีสนามกอล์ฟ… เป็นการเล่นกอล์ฟที่แปลกที่สุดและน่าจดจำที่สุดในโลก

(4) หลุมจอดเครื่องบินก็ไม่พอ

ผลคือ เครื่องบินล่าช้า และเพิ่มเที่ยวบินไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ แม้สร้างสนามบินใหม่ที่ปลายทาง อาจเสี่ยงต่อการไม่มีเครื่องไปลง ถ้าไม่แก้ปัญหาคอขวดที่ดอนเมืองก่อน

แล้วแผนของ ทอท. ล่ะ?

ตอนนี้ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หรือ ทอท. ซึ่งกำกับดูแลสนามบินดอนเมือง กำลังจะสร้างอาคารผู้โดยสารหลังที่ 3 พื้นที่กว่า 160,000 ตร.ม. พร้อมถนนและระบบอำนวยความสะดวกใหม่ แต่ถามว่า… ทอท.มีแนวทางการแก้ปัญหาแอร์ไซด์อย่างไร?

แปลตรงๆ คือ สร้างตึกเพิ่ม เป็นการเพิ่มความจุของแลนด์ไซด์ แต่แอร์ไซด์ยังมีปัญหา เป็นผลให้การสร้างสนามบินใหม่ อาจเสี่ยงต่อการเสียงบประมาณโดยใช่เหตุ สนามบินภูมิภาคซึ่งอยู่ในสังกัดของกรมท่าอากาศยาน (ทย.) ใช้งบก่อสร้างแห่งละประมาณ 3,000-4,000 ล้านบาท ยังไม่รวมค่าดำเนินการและบำรุงรักษาในระยะยาว

สรุปสั้นๆ ก่อนสร้างสนามบินใหม่ในต่างจังหวัด รัฐต้องแก้คอขวดที่ “ดอนเมือง” ให้ได้ก่อน ไม่เช่นนั้น เรากำลังสร้างสนามบินที่เสี่ยงต่อการไม่มีเครื่องบินไปลง!