อย่างไรก็ตาม เมื่อเราพิจารณาผ่านกรอบการวิเคราะห์ด้านเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ ลอจิสติกส์เชิงลึก และภูมิรัฐศาสตร์โลก วาทกรรมดังกล่าวอาจเป็น ‘กับดักทางความคิด’ ที่ทำให้การออกแบบยุทธศาสตร์ของประเทศเดินหลงทาง การดันทุรังสร้างเมกะโปรเจกต์ที่ฝืนกฎทางธรรมชาติและฟิสิกส์ ไม่ว่าจะเป็นคลองขุดหรือสะพานน้ำ ล้วนนำมาซึ่งมหาวิบัติทางสิ่งแวดล้อมและหลุมดำทางการเงิน ในทางตรงกันข้าม โครงการ ‘แลนด์บริดจ์’ (Land Bridge) ถือเป็นทางเลือกที่มีความเป็นไปได้สูงที่สุดและมีผลกระทบทางลบน้อยที่สุด หากรัฐบาลสามารถปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์จากการเป็นเพียง ‘ทางผ่าน’ ข้ามคอคอดกระ ไปสู่การเป็น ‘ประตูการค้า’ (Macro-Regional Gateway) ที่เชื่อมโยงห่วงโซ่การผลิตของจีนและอาเซียนภาคพื้นทวีปออกสู่สองมหาสมุทร

ประเด็นสำคัญ

ส่วนที่ 1: ภาพลวงตาของ ‘ทางลัด’ และฝันร้ายของ ‘Double Handling’
ส่วนที่ 2: คลองไทย (Thai Canal) – จากภาพฝันบนหน้ากระดาษ สู่มหาวิบัติของชาติ
ส่วนที่ 3: สะพานน้ำ (Navigable Aqueduct) – โครงการที่ฝืนกฎฟิสิกส์และเศรษฐศาสตร์
ส่วนที่ 4: Land Bridge ในฐานะ “ทางเลือกทางยุทธศาสตร์” (Strategic Alternative) และระเบียงเศรษฐกิจเชื่อมจีนและอาเซียนภาคพื้นทวีป (The Hinterland Connection)
ส่วนที่ 5: ยุทธศาสตร์การลงทุนเพื่อถ่วงดุลมหาอำนาจ (Multinational Consortium)
ส่วนที่ 6: เงื่อนไขชี้ชะตา หากโครงการนี้จะเกิดขึ้นจริง