28 เมษายน 2569 อาจารย์เดชา ศิริภัทร ปราชญ์ชาวนา ประธานมูลนิธิขวัญข้าว โพสต์เฟซบุ๊ก ระบุว่า ปีนี้ทุเรียนให้ผลผลิตดีมาก​ ข้อมูลทางการชี้ว่า​ มีผลผลิตมากกว่าปีที่ผ่านมาถึง​ 33​%

ผลผลิตทุเรียนเริ่มออกสู่ตลาดแล้ว​ คาดว่าจะออกสู่ตลาดมากที่สุดในเดีอนพฤษภาคมนี้

ถึงตอนนั้น​ หากไม่มีมาตรการส่งเสริมการตลาดที่ดีพอ​ ทุเรียนจะล้นตลาด​ ราคาจะตกต่ำ

คุณ​ศุภจีฯ​ จึงใช้การตลาดยุค​ใหม่​ ดึงอินฟลูเอ็นเซอร์​ ทั้งชาวจีนและชาวไทยมาช่วยขาย

อินฟลูฯชาวจีนก็ไลฟ์ส​ดขายไปประเทศจีน​ ปรากฏ​ว่า​ ในเวลา​ 3​ ช.ม.ขายได้​ 15​ ล้านบาท

ในประเทศ​ไทย​ ก็ได้​ คุณ​พิมรี่พายมาช่วย​ ตั้งเป้าขาย​ 1​ ล้านผล​ ในราคาผลละ​ 100​ บาท

กำหนดเวลาไลฟ์ส​ด​ขายทุเรียน​ ของคุณศุภจีฯ​ กับคุณ​พิมรี่พาย​ คือวันที่​ 28​ เม.ย.69​ นี้

ยังไม่ทันถึงเวลาไลฟ์ส​ดขายทุเรียน​ ก็มีผู้แสดงความไม่เห็น​ด้วยแล้ว​ (ภาพด้านขวาบน)

เป็นความเห็นจากคุณ​ วริสา มีเจริญ​ พรรคประชาชน​ ที่อ้างว่าชาวสวนทุเรียนไม่เห็น​ด้วย

เพราะชาวสวนขายทุเรียนได้​ ก.ก.ละ​ 120 บาท แต่คุณ​ศุภจีฯ​ ตัดราคาเหลือแค่​ 100​ บาท

จนทำให้กระทรวงพาณิชย์​ ต้องออกมาชี้แจงเป็นทางการ​ ถึงข้อเท็จจริง​ (ภาพขวาล่าง)

การแสดงออกของคุณ​วริสาฯ​ (พรรคประชาชน)​ นี้​ อาจใช้ภาษิตไทยมาเปรียบเทียบได้

เช่นใช้ภาษิตที่ว่า… “ฟังไม่ได้ศัพท์​ แต่จับเอามากระเดียด” (ไม่รู้จริง​ แต่ยังออกความเห็น)

หากคุณ​วริสาฯ​ ทราบข้อมูลดี แต่ไม่ต้องการให้คุณศุภจีฯ​ ทำงานได้ผลดีเกินหน้าเกิน​ตา​

ก็ต้องใช้ภาษิตไทยอีกบทหนึ่ง​ จึงจะเหมาะสม

นั่นคือบทที่ว่า…. “มือไม่พาย​ แต่ยังเอาเท้า​ (ตีน)​ ราน้ำ” นั่นเอง