เกมสกัด “ก้าวไกล” โละปาร์ตี้ลิสต์! เตะโด่ง “สส.” ขี่กระแสส้มฟลุ๊คเข้าสภา ไม่สะเทือน “โคตรบ้านใหญ่” ชนะตลอดกาล

“พท.” เสียท่า ก้าวไกล กระแสส้ม แต่ “อีสาน” ยังต้านไว้ได้

หากทวนความจำการเลือกตั้งหนก่อน ทีแรกเซียนการเมืองต่างคิดว่า กระแสส้มฟีเวอร์ของ “ก้าวไกล” จะตีกินได้เฉพาะแค่พื้นที่เมืองเท่านั้น แต่ผิดแผน! ที่ไหนได้ลุกลามเข้าไปเจาะไข่แดง “บ้านใหญ่ตระกูลดัง” หักปากกาเซียนแทบทุกสำนักโดยเฉพาะจังหวัดที่มีการเมืองบ้านใหญ่ทุนหนาเป็นผู้ทรงอิทธิพลในการเมืองท้องถิ่นและระดับชาติ สืบทอดตำแหน่งทางการเมืองจากนามสกุลเดียวกัน สอบตกเกลี้ยง

อาทิ จังหวัดสมุทรปราการ ตระกูลอัศวเหม ของ “วัฒนา อัศวเหม” พรรคพลังประชารัฐ , ตระกูลปิตุเตชะ ของ “สาธิต ปิตุเตชะ” พรรคประชาธิปัตย์ , ตระกูลรัตนเศรษฐ ของ “วิรัช รัตนเศรษฐ” พรรครวมไทยสร้างชาติ และ ตระกูลลิปตพัลลภ ของ “สุวัจน์ ลิปตพัลลภ” พรรคชาติพัฒนา ทั้งหมดโดนกระแสส้มถล่มกระจุย!

แม้แต่บ้านใหญ่ของ “เพื่อไทย” เพราะอย่าลืมว่า ฐานการเมืองบ้านใหญ่วางเครือข่ายกันตั้งแต่การเมืองท้องถิ่น หยั่งรากลึกในระดับ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อสม. หรือ ข้าราชการในหน่วยงานต่างๆ ที่เป็นขุมกำลังให้ “บ้านใหญ่” บทสุดท้าย คือ กระแส ดับ กระสุน แม้จะมีเงินอัดฉีดเงินเพียงใดยังต้านทานกระแสส้มไม่อยู่ ในช่วงนั้นต้องยอมรับว่า บ้านใหญ่ ย่ามใจ ไม่คิดว่า โซเซียลมิเดีย จะมีอิทธิฤทธิ์สูง เจาะไม่ถึงพื้นที่ไกลปืนเที่ยง แต่ที่ไหนได้ จะอยู่ห่างไกลบนดอย “ก้าวไกล” กวาดเรียบ โดยเฉพาะกลุ่มคนแก่ที่ชอบเล่นไลน์ วัยโจ๋ คลั่งไคล้ ติ๊กต็อก หรือวัยกลางคนเสพสื่อผ่าน “เฟสบุ๊ค” เป็นต้น

อีกปัจจัยถัดมา ยิ่งในสนามจังหวัดใดแข่งขันกันดุเดือดเลือดพล่าน เข้าทาง “ก้าวไกล” หมด เพราะเมื่อมีตัวเลือกมาก คะแนนเลือกตั้งย่อมแข่งกันเอง และ คะแนนที่ได้จะกระจายตัว ยิ่งบางพื้นที่ที่มีการยุบเขตจาก 11 เหลือ 10 เขต จึงทำให้เกิดความปั่นป่วนต้องสลับสับเปลี่ยนเขต ส่งผลให้การวางตัวผู้สมัคร “สส.” ไม่ตรงกับฐานเสียง หรือ ดันไปลงในถิ่นที่ตัวเองไม่ถนัด สุดท้ายแพ้ “ก้าวไกล” ที่เป็นนักการเมืองท้องถิ่นระดับปลายแถว หรือ พวกโนเนม ยังชนะขาดลอย ยกตัวอย่างสนามบ้านเกิด “นายใหญ่เพื่อไทย” ทักษิณ ชินวัตร จังหวัดเชียงใหม่จังหวัดเมืองหลวง “เพื่อไทย” โดนตีแตกพ่าย ยกเว้น 19 จังหวัดในพื้นที่อีสานที่ยังตรึงฐานที่มั่นไว้ได้