ศาลอุทธรณ์ยกคำร้องประกันตัว “วิจิตร” แม้คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ เข้าเกณฑ์นิรโทษกรรมตาม พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข ใกล้มีผลบังคับใช้

“ศาลอุทธรณ์” ยืนยกคำร้อง “วิจิตร” ชาวขอนแก่น ขอประกันตัวครั้งที่ 8 หลังโดนโทษคุก 10 ปี โพสต์เป็นเท็จ 10 ครั้ง กรณีรัฐประหาร พาดพิงเบื้องสูง – Top News รายงาน

เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2569 ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน ให้ข้อมูลว่า ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องประกันตัว “วิจิตร” (นามสมมติ) ประชาชนจากจังหวัดขอนแก่นวัย 60 ปี ประกอบอาชีพรับเหมาก่อสร้าง และเป็นผู้ต้องขังคดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14 (2) ซึ่งถูกขังในระหว่างชั้นอุทธรณ์มาแล้ว 1 ปี 4 เดือนเศษ จากเหตุโพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กจำนวน 10 โพสต์ ระหว่างปี 2557 – 2558 และถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุก 10 ปี

โดยศาลอุทธรณ์มีคำสั่งระบุโดยสรุปว่า เกรงว่าจำเลยจะหลบหนี ส่วนที่จำเลยอ้างว่าเจ็บป่วย กรมราชทัณฑ์สามารถดูแลจัดการให้ได้ตามพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.2560 มาตรา 55 และตามพฤติการณ์ยังไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม

ข่าวที่น่าสนใจ

ทั้งนี้กรณีดังกล่าว ทนายความยื่นประกันตัว “วิจิตร” ไปเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2569 และถือเป็นครั้งที่ 8 นับตั้งแต่ถูกคุมขัง โดยระบุเหตุผลในคำร้องว่า วิจิตร ซึ่งถูกดำเนินคดีในข้อหา พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ อยู่เกณฑ์ที่จะได้รับการนิรโทษกรรม ตามที่ระบุในบัญชีแนบท้ายร่าง พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุขฯ ซึ่งปัจจุบันร่างกฎหมายดังกล่าวได้ผ่านความเห็นชอบจากทั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรแล้ว ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างการรอทูลเกล้าฯ

รวมถึงปัจจุบันจำเลยอายุ 60 ปี มีโรคประจำตัวคือโรคปอดอักเสบ โดยโรงพยาบาลราชทัณฑ์ได้ส่งตัวจำเลยไปเข้ารับการรักษาตัวที่สถาบันโรคทรวงอก ระหว่างวันที่ 17-27 มิ.ย. 2568 ปัจจุบันจำเลยยังคงรักษาอย่างต่อเนื่อง และแพทย์สถาบันโรคทรวงอกนัดตรวจรักษาและติดตามอาการทุกสองเดือน

จำเลยมีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง และให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่มาโดยตลอด นับแต่ในชั้นสอบสวน ชั้นอัยการ และชั้นศาล โดยจำเลยได้รับอนุญาตให้ประกันตัวตั้งแต่ในชั้นฝากขังและชั้นพิจารณา และปฏิบัติตามคำสั่งศาลอย่างเคร่งครัด จำเลยมารายงานตัวตามนัดทุกนัด ให้ความร่วมมืออย่างดี ไม่มีพฤติการณ์หลบหนี และไม่เคยผิดเงื่อนไขแต่อย่างใด

โดยคำร้องขอประกันตัวถูกส่งไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณา ต่อมาในวันที่ 26 ก.ค. 2569 ศาลมีคำสั่งลงวันที่ 24 ก.ค. 2569 ให้ยกคำร้อง ระบุว่า “พิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหา พฤติการณ์แห่งคดี และโทษที่ศาลชั้นต้นลงแก่จำเลย ประกอบกับศาลอุทธรณ์เคยมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์มาแล้วหลายครั้ง อันเนื่องจากเกรงว่าจำเลยจะหลบหนี อีกทั้งศาลฎีกาเคยไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในระหว่างอุทธรณ์มาแล้ว ส่วนที่จำเลยอ้างว่าเจ็บป่วยนั้น กรมราชทัณฑ์สามารถดูแลจัดการให้ได้ตามพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ.2560 มาตรา 55 และตามพฤติการณ์ยังไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์

สำหรับกรณีความผิดของ นายวิจิตร พบว่า เมื่อ 18 มี.ค. 2568 ศาลอาญา ได้อ่านคำพิพากษาคดี จากกาารถูกฟ้องในข้อหาตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14 (2) รวม 10 กรรม จากการโพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กพร้อมภาพประกอบทั้งสิ้น 10 โพสต์ ระหว่างวันที่ 24 ต.ค. 2557 – 20 มิ.ย. 2558 โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเมืองในช่วงหลังรัฐประหารในขณะนั้น และมีบางโพสต์พาดพิงถึงสถาบันกษัตริย์

ศาลพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุกกระทงละ 2 ปี รวม 10 กรรม เป็นจำคุก 20 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 10 ปี ไม่รอลงอาญา

ข่าวที่เกี่ยวข้อง