“เจ้ากรมข่าวทหารบก” สวนกลับส้มร้อนฉ่า ลั่นชัดทนไม่ได้ ปรามาสกองทัพ “รบก็แพ้” ย้ำฝากถ้าคิดด่าต้องไม่เหมารวมด้อยค่า ยันแค่บ่นแทนน้องๆ ใครเดือดร้อนขออภัย

ผมเขียนชัดเจน แต่ไม่อ่านกัน มีตอบโต้กันหลายแบบ มีผู้ใหญ่บางคนด่าผมปัญญาอ่อน มีนักวิชาการบางคนพยายาม อธิบาย ด้วยทฤษฎีแล้วบอกให้เพิกเฉย มีคนบอกว่าผมปากแจ๋ว มีบางคนด่าผมว่าเคยไปรบมั้ย บางคนดูถูกผมต่างๆ นานา เช่น นายพลโง่ สมองกลวงแต่แปลกคือ ผมไม่ได้โกรธหรือรู้สึกอะไรเลย เพราะรู้มั้ยครับ เพราะหลายคนไม่รู้จักผม และที่สำคัญ หลายคนไม่อ่านสิ่งที่ผมเขียน มาถึงก็ใส่ๆ กันเลย

ถ้าอ่านแล้วพิจารณาดีๆ จะเข้าใจสิ่งที่ผมสื่อ
1) ทหารคนอื่นไม่เกี่ยว คุณจะด่าทหารเลวคุณด่าไป แต่ทหารที่ไม่เกี่ยวข้องต้องมาสะดุ้งกับวาทกรรมด้อยค่าในขณะที่เขาไปทำหน้าที่ที่ชายแดน มันบั่นทอนความรู้สึก คุณอย่าด่าเหมารวมวาทกรรมด้อยค่า มันไปกระทบความรู้สึกความภูมิใจในอาชีพของทหารที่เหลือ

2) คุณปรามาสกองทัพ ว่ารบที่ไหนก็แพ้ วันนี้ก็พิสูจน์แล้วว่า เราทำหน้าที่กันสมบูรณ์แบบ มีใครขอโทษหรือเปลี่ยนวาทกรรม ที่ดูถูกปรามาส กองทัพไปบ้างหรือยัง หรือจะปล่อยให้เงียบไปกับสายลม

3) การใช้คำพูดที่สร้างความแตกแยกขึ้นในกองทัพ เป็นสิ่งที่ต้องเคลียร์กัน ทหารไปรบคราวนี้มีตั้งแต่ พลทหารยันนายพล ถ้าถามว่านายพล นายพันตาย บ้างรึยัง คำตอบคือ ผู้จัดการไปเดินขายของเป็นฝ่ายการตลาดเองมั้ย? การออกไปทำหน้าที่ทุกคนมีหน้าที่ต่างกัน ตายแทนกันได้ เราต้องการความเชื่อใจกัน การรบที่ผ่านมาทั้ง 2 ยุทธการและ 2 ยุทธบริเวณนั้น คนที่ผ่านมาจะเข้าใจดีว่าหน้าแนวทำงานกันอย่างไร เราไม่ทิ้งกันอย่างไร เพราะความแตกแยกในกองทัพคืออันตรายย่างยิ่ง ต่อการทำภารกิจต่างๆ