โครงการผันน้ำนี้จะใช้พื้นที่ลาดชันตามธรรมชาติเป็นทางส่งน้ำผ่านอุโมงค์และท่อส่งน้ำระยะทางกว่า 260 กิโลเมตรไปยังที่ราบเฉิงตู เพื่อสร้างแหล่งน้ำสองแห่งร่วมกับแม่น้ำหมินเจียงที่มีอยู่เดิม โดยมีระยะเวลาก่อสร้างรวม 8 ปี
นับเป็นเวลากว่าสองพันปีที่ตูเจียงเยี่ยน แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก (UNESCO) ได้ผันน้ำจากแม่น้ำหมินเจียง ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำแยงซี จนสร้างผืนดินอันอุดมสมบูรณ์บนที่ราบสูงเฉิงตู แต่การพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็วทางตะวันตกของจีนกลับยิ่งทำให้ปัญหาการขาดแคลนน้ำในภูมิภาคนี้ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
รายงานระบุว่าทรัพยากรน้ำของซื่อชวนนั้นกระจายตัวไม่เท่ากัน เนื่องจากพื้นที่ลุ่มน้ำ พื้นที่เพาะปลูก และผลผลิตทางเศรษฐกิจร้อยละ 80 ของซื่อชวน มีทรัพยากรน้ำเพียงร้อยละ 20 เท่านั้น และคาดว่าความไม่สมดุลนี้จะยิ่งเลวร้ายลง โดยคาดว่าประชากรในเขตเศรษฐกิจที่ราบเฉิงตูจะทะลุ 46 ล้านคนภายในปี 2573 จนนำไปสู่ปัญหาการขาดแคลนน้ำขั้นวิกฤตภายในปี 2578
มีการคาดการณ์ว่าโครงการผันน้ำจะส่งน้ำ 1.39 พันล้านลูกบาศก์เมตรต่อปีไปยังตูเจียงเยี่ยนภายในปี 2583 และ 1.52 พันล้านลูกบาศก์เมตรภายในปี 2593 โดยคาดว่าเครือข่ายส่งน้ำนี้จะครอบคลุมพื้นที่ระดับอำเภอ 43 แห่ง ใน 8 เมือง เอื้อประโยชน์ต่อประชากร 34.13 ล้านคน และพื้นที่เกษตรกรรมอีกจำนวนมาก
หลี่จื่อหยวน จากบริษัทซื่อชวน วอเตอร์ ดีเวลลัปเมนต์ อินเวสติเกชัน ดีไซน์ แอนด์ รีเสิร์ช จำกัด กล่าวว่าโครงการนี้เปรียบเป็นเส้นเลือดใหญ่ในเครือข่ายน้ำระดับชาติ โดยจะบูรณาการการทำงานของการจ่ายน้ำในเขตเมืองและชนบท การชลประทาน การเติมเต็มน้ำทางระบบนิเวศ และการจัดหาน้ำกรณีฉุกเฉิน
โครงการผันน้ำนี้ริเริ่มขึ้นช่วงต้นทศวรรษ 2493 ใช้เวลาหลายสิบปีในการสำรวจและศึกษาความเป็นไปได้ก่อนจะได้รับการอนุมัติและเริ่มก่อสร้าง นับเป็นก้าวสำคัญในการจัดสรรทรัพยากรน้ำสำหรับการพัฒนาพื้นที่ทางตะวันตกของจีน
เครดิต: สำนักข่าวซินหัว
